بیوگرافی آلبرت کینگ گیتاریست و خواننده تا فعالیت ها و زندگی شخصی

آلبرت کینگ یکی از افراد بزرگ و تاثیر گذار در تاریخ موسیقی جهان است. او یکی از گیتاریست های ماهر زمانه اش بود. می خواند و گیتار می زد. ترانه های خوبی هم می نوشت.

آلبرت کینگ کیست

آلبرت کینگ (Albert King) با نام اصلی آلبرت نلسون (Albert Nelson) در ۲۵ آوریل ۱۹۲۳ در ایندیانولا، میسیسیپی زاده شد. آلبرت کینگ در ۲۱ دسامبر ۱۹۹۲ درگذشت. او یکی از سه «پادشاه گیتار بلوز» به همراه بی.بی. کینگ و فردی کینگ است. وب‌گاه آل میوزیک او را شایسته لقب «پادشاه موسیقی بلوز» دانسته و از او به عنوان تأثیرگذارترین گیتاریست بلوز تاریخ یاد کرده است. کینگ تأثیری شگرف بر نسل‌های بعدی نوازندگان بلوز و راک گذاشت.

زندگی اولیه و آغاز راه

آلبرت کینگ در یک مزرعه پنبه در میسیسیپی به دنیا آمد و از ۱۳ فرزند خانواده بود. دوران کودکی در مزارع پنبه نزدیک فورست سیتی، آرکانزاس گذشت. پدرش ویلی نلسون که خود گیتار می‌زد، یکی از نخستین تأثیرات موسیقایی او بود. کینگ در گروه انجیل خانوادگی در کلیسا آواز می‌خواند. او با گروه «این د گروو بویز» در اوسکئولا، آرکانزاس کار حرفه‌ای خود را آغاز کرد. کینگ همچنین مدتی طبل‌زن گروه جیمی رید بود و در ضبط‌های اولیه رید همکاری داشت.

گیتاریست چپ دست با نوازندگی متفاوت

کینگ چپ‌دست بود اما گیتار را به شکل راست‌دست و بدون تغییر جای سیم‌ گیتار می‌نواخت. این یعنی بم‌ترین سیم (نت می) در پایین‌ترین بخش دسته قرار داشت. در نتیجه، او برای اجرای تکنیک «بندینگ» سیم‌ها را به سمت پایین می‌کشید، درست برعکس دیگر گیتاریست‌ها. این شیوه «واژگون» باعث ایجاد صدایی کاملاً متمایز شد. همچنین کینگ به جای مضراب از انگشت شست خود استفاده می‌کرد. کوک گیتار او نیز غیرمعمول بود و گمان می‌رود از کوک «می مینور باز» استفاده می‌کرده است.

ویژگی‌های ظاهری و نام مستعار

آلبرت کینگ با قد ۱۹۳ سانتیمتر و وزنی حدود ۱۱۳ کیلوگرم، چهره‌ای تنومند داشت. این ویژگی ظاهری در کنار صدای قدرتمند و پراحساس او، باعث شد تا لقب «بی‌لدوزر مخملی» (The Velvet Bulldozer) به او داده شود. او همواره با گیتار محبوب خود، مدل «فلایینگ وی» (Flying V) از شرکت گیبسون دیده می‌شد. این گیتار را «لوسی» (Lucy) نامیده بود و به یکی از نمادهای او تبدیل شد. او از گیتارهای خوب و سیمهای خوبی چون سیم گیتار داداریو استفاده می کرد.

اولین موفقیت های آلبرت کینگ

کینگ در سال ۱۹۵۳ اولین ضبط‌های خود را برای شرکت پاروت رکوردز در شیکاگو انجام داد، اما موفقیت چندانی کسب نکرد. در سال ۱۹۵۹ با آهنگ «I’m a Lonely Man» اولین موفقیت کوچک خود را به دست آورد. اما نقطه عطف در سال ۱۹۶۱ رقم خورد؛ تک‌آهنگ «Don’t Throw Your Love on Me So Strong» به رتبه چهاردهم جدول آراندبی رسید و او را به شهرت رساند. این موفقیت‌ها مقدمه‌ای برای دوره درخشان بعدی بود.

دوران اوج با استکس رکوردز

در سال ۱۹۶۶، کینگ با شرکت استکس رکوردز (Stax) قرارداد بست. این آغاز دوران طلایی او بود. کینگ با گروه بوكر تی اند د ام‌جیز (Booker T. & the MGs) همکاری کرد و ترکیبی از بلوز اصیل با سول ممفیس خلق نمود. آلبوم «Born Under a Bad Sign» در سال ۱۹۶۷ منتشر شد و به یکی از مهم‌ترین و تأثیرگذارترین آلبوم‌های بلوز تاریخ تبدیل گشت. آهنگ‌های «Crosscut Saw» و «Laundromat Blues» از موفقیت‌های این دوره بودند.

اجراهای زنده آلبرت کینگو تاثیر بر راک

در سال ۱۹۶۸، کینگ مجموعه‌ای از اجراهای افسانه‌ای در فیل مور وست (Fillmore West) سانفرانسیسکو داشت. حاصل این اجراها آلبوم «Live Wire/Blues Power» شد که تأثیر شگرفی بر نوازندگان راک گذاشت. جیمی هندریکس، اریک کلپتون، رابی رابرتسون، گری مور و استیوی ری وان از جمله گیتاریست‌هایی هستند که به شدت از کینگ تأثیر پذیرفتند. کلپتون سولوی آهنگ «Strange Brew» از کریم را دقیقاً از روی سولوی کینگ در آهنگ «Pretty Woman» کپی کرده است.

همکاری با در دوز و تأثیر بر نسل بعد

آلبرت کینگ در ۶ ژوئن ۱۹۷۰، کینگ روی صحنه با گروه در دوز (The Doors) در ونکوور همکاری کرد و در قطعات بلوزی مانند «Little Red Rooster» با آنها نواخت. تأثیر او بر نسل جدید گیتاریست‌ها غیرقابل‌انکار است. استیوی ری وان در سال ۱۹۹۹ آلبوم مشترکی با کینگ به نام «In Session» منتشر کرد. کینگ بر هنرمندان دیگری همچون مایک بلومفیلد، اوتیس راش، آلبرت کالینز و جو والش (که در مراسم خاکسپاری کینگ سخنرانی کرد) نیز تأثیر عمیقی گذاشته است.

سالهای پایانی آلبرت کینگ

کینگ تا اواخر عمر به اجرا و ضبط موسیقی ادامه داد و در سال ۱۹۹۲ بر اثر سکته قلبی در ممفیس درگذشت. میراث او به‌عنوان یکی از بزرگ‌ترین و تأثیرگذارترین گیتاریست‌های بلوز همه دوران، همچنان زنده است. او در تالار مشاهیر بنیاد بلوز (Blues Foundation Hall of Fame) جای دارد و آلبوم‌های «Born Under a Bad Sign» و «Live Wire/Blues Power» به عنوان آثار کلاسیک بلوز شناخته می‌شوند. هیچ‌کس نتوانسته جای صدای یگانه او را پر کند.