بیوگرافی کاوه آفاق خواننده و نوازنده راک ایرانی

کاوه آفاق از هنرمندان با استعداد و مطرح ایرانی است. کارهای موسیقی او در حیطه راک باعث شده تا خیلی ها بسیار دوستش بدارند. او از کسانی است که یک سبک متفاوت و خاص برای خودش دارد. شیوه خوانندگی جذاب و منحصر به فردش او را به یک شخصیت متمایز و حرفه ای تبدیل کرده است.

کاوه آفاق کیست

کاوه آفاق خواننده راک ایرانی است. او در زمینه های دیگری چون نوازندگی، آهنگسازی، بازیگری و حتی نقاشی تواناست. اما عمده شهرتش به خاطر خوانندگی اش است.

بیوگرافی کاوه آفاق

تاریخ تولد

12 اردیبهشت سال 1362

محل تولد

تهران

حرفه اصلی

خوانندگی

سبک موسیقی

پاپ راک و راک

سازها

گیتار کلاسیک، گیتار آکوستیک، گیتار الکتریک

هنرهای دیگر

نوازندگی، آهنگسازی، بازیگری و نقاشی

مسیر موسیقی کاوه آفاق

نوازندگی گیتار کلاسیک در کودکی

از بچگی عاشق موسیقی و آواز بود. در کودکی یادگیری موسیقی را شروع کرد. اولین سازش گیتار کلاسیک بود.

یادگیری گیتار الکتریک در 15 سالگی

او در نوازندگی با گیتار کلاسیک حرفه ای شد. سپس گیتار الکتریک را شروع کرد. خیلی زود توانست در این ساز هم موفق شود. با گیتار الکتریک به سبک راک علاقه شد و مسیر آینده اش را پیدا کرد.

آهنگسازی و ترانه سرایی در 17 سالگی

به ترانه سرایی و آهنگسازی هم علاقه مند بود. در 17 سالگی می توانست آهنگسازی کند. خودش هم ترانه می گفت.

اولین کنسرت در 18 سالگی

کاوه آفاق در 18 سالگی توانست اولین کنسرتش را برگزار کند.

گروه موسیقی کاوه آفاق

کاوه آفاق می دانست که در کار راک نیاز به یک گروه حرفه ای است. همان طور که گروه های راک خارجی فعالیت می کنند. خودش هم خیلی زود و به صورت گروهی به همین صورت شروع به کار کرد.

گروه موسیقی پارت

اولین گروه موسیقی که توسط کاوه آفاق ایجاد شد “گروه موسیقی پارت” بود. در سن 18 سالگی در دانشگاه خیام همراه این گروه اولین اجرای زنده اش را انجام داد.

گروه کاویان

پس از گروه پارت وارد گروه کاویان شد. تا سال 1383 با گروه کاویان کار می کرد. آنها ده ها اجرای زنده و کنسرت حرفه ای داشتند.

گروه راک The Ways

گروه The ways یا د ویز در سال 1384 ایجاد شد. کاوه آفاق تا سال 1390 با این گروه کار می کرد. در سال 1390 به خاطر اختلاف ها و دلخوری های شخصی از این گروه کناره گیری کرد. اما گروه The Ways در شهرت کاوه آفاق بسیار تاثیر گذاشت.

آلبوم های موسیقی کاوه آفاق

کاوه آفاق کارهایش را به صورت منظم در آلبوم هایی منتشر کرده است. البته گاهی هم تک آهنگ هایی از او شنیده ایم.

آلبوم “استرس” در سال 1384

این آلبوم را با گروه The ways منتشر کرد. در سال 1384 آلبوم “استرس” وارد بازار شد.

آلبوم “با قرص ها می رقصد” سال 1394

دومین آلبومش به نام “قرص ها می رقصد” در سال 1394 منتشر شد.

“شال” در سال 1397

آهنگ “شال” یکی از آهنگ های معروف کاوه آفاق است. هنوز هم خیلی ها او را با آهنگ “شال” می شناسند. این کار در آلبومی با همین نام در سال 1397 منتشر شد.

آلبوم “لوتوس” 1397

لوتوس هم در سال 1397 منتشر شد.

معروف ترین کارهای کاوه آفاق

«شال»، «اتاق آبی»، «عطر تو»، «قصه زیرزمین»

کتاب مجموعه ترانه های کاوه آفاق

کتاب مجموعه ترانه‌ هایش تحت عنوان «تهران-۵۷» انتشار یافته که اولین کتاب ترانه راک فارسی است..

کارهای بازیگری کاوه آفاق

کاوه آفاق به هنرهای نمایشی علاقه زیادی دارد. علاقه اش به بازیگری باعث شده که در این حرفه هم حضور پیدا کند. البته که تنها علاقه برای موفقیت کافی نیست. استعدد و توانایی حرف اول را می زند. بدیهی است که مستعد بودن و توانا بودنش باعث شهرتش در حرفه بازیگری شده است.

بازی در تئائر “پیامبری با دوازده درهم” در 8 سالگی

تنها 8 سال داشت که به عنوان بازیگر تئاتر به روی صحنه رفت. اولین کار بازیگری تئاترش “پیامبری با دوازده درهم” بود.

فیلم “لامینور” ساخته داریوش مهرجویی

کار سینما را با فیلم سینمایی “لامینور” شروع کرد. کارگردان این فیلم مرحوم داریوش مهرجویی بود. موضوع این فیلم در زمینه موسیقی بود. خودش بسیار این فیلم را دوست داشت. خودش در مورد این فیلم گفته: این فیلم جزو مهم ترین فیلم ها در زمینه موسیقی ایران است.

تئاتر “راه پله”

علاقه اش به کار زنده باعث شد تا روی صحنه تئائر هم برود. از کارهای مهمش در این زمینه تئاتری با نام “راه پله” بود. کارگردان این تئاتر خانم “سپیده میرحسینی بود. در تئاتر راه پله با بهاره رهنما همبازی بود. خانم میرحسینی کارگردان این اثر گفته: کاوه آفاق یک هنرمند و آرتیست است و در زمینه موسیقی فعالیت‌ های بسیاری دارد. هنر هم تک بعدی نیست و هنرمند می‌ تواند چند بعد داشته باشد.

بازی کاوه آفاق در سریال “خانه امن”

کاوه آفاق جزو بازیگران سریال خانه امن هم بود. او کارکتر “فرزاد” را بازی کرد. فرزاد یک قاچاقچی ارز بود. در این سریال با حمیدرضا پگاه، امین زندگانی، پرویز فلاحی‌ پور، سیما تیرانداز، سامان صفاری،  قربان نجفی، حمیدرضا عطایی و… همبازی شد.

متن مصاحبه کاوه آفاق

گفت و گوهای زیادی با کاوه آفاق خواننده و هنرمند موفق راک ایرانی انجام شده. قسمت هایی از صحبت هایش را می خوانیم.

کار بازیگری هم کرده ای درسته؟

اولین باری که جلو دوربین رفتم در سال شصت و هشت و در شش سالگی در تله تئاتر بود. یکی با نام‌ «پیامبری با دوازده درهم» پس از آن هم در یک تله تئاتر دیگر و …. شروع بازیگری من آن جا بود؛ نویسنده و کارگردانش مهدی آفاق پدرم بود.

چی شد که متمرکز روی سبک راک شدی؟

من‌ و همکارانم جزو کسانی بودیم‌که نوعی فُرم ترانه سرایی به نام راک فارسی را ایجاد کردیم و آن قدر مورد استقبال ناگهانی قرار گرفت که تمام جهت بنده را مثل سیل درگرفت و عوض کرد. تا به خود آمدیم که چه شد، یک دفعه راک فارسی آغاز شد و دیگر کار جدی بازی و آن نوشتن ها برای تئاتر و سینما تمام شد.

جریان انتخاب تو به عنوان بازیگر در سریال خانه امن چی بود؟

من با سازندگان «خانه امن» دوست بودم. بعد از تجربه سریال «سارق روح» که تیتراژ آن را به نام «عطرتو» خواندم و دیدیم‌ که اثر زمزمه‌ پذیر و ماندگاری شد، بحث بر سر بازی شد. احمد (معظمی) گفت وقت‌ می کنی یک نقش کوتاه اما متفاوت بازی کنی؟ با پدرم مشورت کردم. ایشان گفتند برو تجربش کن. من هم رفتم برای تجربه چنین نقشی.

در خانه امن خیلی نقش خاصی هم بازی کردی

احمد معظمی گفت فقط از خودت یک تیپ پولدار خوشتیپ و مغرور و متکبر درست کن. دقیقا صد و هشتاد درجه مخالف خودت. و من تیپ شدم و طبق یکی از تئوری های مدرن فیلمنامه نویسی سعی کردم کاراکتر من را رفتار و ری اکشن های سیما تیرانداز به‌ منصه ظهور بگذارد.

دوست داری همیشه در بازیگری بمانی؟

هرگاه فرصتی باشد که شرایط اثر آبرومند و با کیفیت اعلا باشد و فرصت برای مطالعه روی نقش هم در اختیارم قرار گیرد، از تجربه بازیگری لذت می برم.

فکر نمی کنی بازیگری به کار موسیقی ات لطمه بزند؟

کسانی در کشور ما هستند که از رشته‌ های مختلف وارد حوزه‌ های دیگر شدند. فکر نمی‌کنم این کار ایرادی داشته باشد. نمون ه‌های این چنینی داریم که از ورزش به بازیگری، از بازیگری به خوانندگی و … آمده‌ اند. در کشورهای دیگر نیز افرادی مانند جان تراولتا، برت لنکستر و حتی چارلی چاپلین هم که از موسیقی به سمت سینما آمده همین طورند.

سبک و لهجه کاوه آفاق خاص است درسته؟

آدم‌ هایی مانند من، استاد مهدی یغمایی (خواننده)، استاد رضا یزدانی (خواننده) عزیزم و همه این عزیزان که ۱۰ تا ۱۵ سال از بنده بزرگتر هستند و برایم حکم استاد را دارند، خیلی کار کردیم تا بتوانیم این موسیقی را ایرانی کنیم. استاد فرهاد مهراد (خواننده) هم مهم‌ ترین الگوی من است.

وقتت را صرف چه کارهایی می کنی؟

بخش زیادی را صرف موسیقی می‌کنم. بخشی هم هنرهای دیگر.

به غیر از موسیقی چه هنرهایی کار می کنی؟

نقاشی هم می‌کشم. تنها کاری که نمی‌‌کنم عکاسی است. معماری و مجسمه‌سازی می‌ کنم و فیلم‌ نامه هم می‌نویسم. چند مدل گیتار هم ساخته‌ ام. در تمام ٢٠ سال اخیر، روزی نبوده که به صورت میانگین یک ساعت کتاب نخوانده باشم. روزهایی هم هست که ١٠ ساعت کتاب می‌خوانم اما حداقلش روزی یک ساعت است. همین است که وقت کم می‌ آید.

کاوه آفاق چه آهنگ هایی گوش می دهد؟

همه‌چیز. از استاد شجریان تا سنگین‌ ترین آهنگ‌ های متال تا هرچه که حتی بسیار‌ بسیار عامیانه باشد. همه را رصد می‌کنم. یکی از دلایلش این است کارهای اشتباهی که دیگران در آهنگ‌ هایشان انجام داده‌ اند را تکرار نکنم و دیگر اینکه چیزهای مثبتی بیاموزم. به خاطر همین اصولا آثار داخل و خارج از ایران را از کشورهای مختلف پیدا می کنم و گوش می‌ کنم.

گروه The Ways دیگر فعالیت نمی کند؟

نمی‌دانم. چون بچه‌ های آن گروه از لحاظ جغرافیایی هر کدام از هم دور افتادند و دیگر نمی‌ شود به عنوان یک گروه محسوب‌ شان کرد.

کاوه آفاق در 10 سالی که مجوز نداشت چه می کرد؟

فرصت مطالعاتی بود دیگر! می‌توانست برای خیلی‌ ها بد شود ولی برای من بد هم نبود. به خیلی از چراهایی که درباره جامعه داشتم بیشتر اندیشیدم و پی پاسخ علمی‌ اش رفتم؛ به‌ویژه در پنج سال اخیر، کارم کم و فرصتم بیشتر بود.

میگن با The Ways اختلاف داشتی جریان چی بود؟

زیاد موضوع پیچیده ای نیستش. من با بچه های گروه متاسفانه به توافق نرسیدم سر قضیه موندن تو ایران و مجوز اجرا گرفتن خیلی زحمت داشت. من گفتم تا ۱۰ سال دیگه هم اگه طول بکشه می مونم تو ایران تا بتونم هواداران رو از نزدیک ببینم ولی بچه ها مقید به این قضیه نبودن. بچه ها ۲ سال صبر کردن و پا به پای من نشستن تا بتونیم مجوز بگیریم ولی بعدش معتقد بودن که باید دوباره کار زیرزمینی انجام بدیم و نتونستیم اجرا بزاریم.  ولی من با تجربه هایی که در مورد کار کردن در داخل ایران و در خارج ایران دوستان و آشنایان عزیزم که همه کسانی هستن که خارج از ایران موزیسین های بزرگی بودن از ایران رفتن و برگشتن. وقتی مجموع تجارب رو روی هم میزارم می بینم که نهایتا یه موزیسین به چیزی که رسیده این بوده که با هم وطنای خودش روی استیج رو به رو بشه  ولی خب بچه ها معتقد به اهداف دیگه ای بودن و گفتن که دیگه نمی تونن همراه باشن. گفتن که یا تو برو یا ما میریم.